Zusammenfassung zeigen Zusammenfassung verbergen
Een Deense proef wijst erop dat het middel semaglutide — bekend als de “afslankinjectie” — mogelijk ook het alcoholgebruik vermindert bij mensen die zowel alcoholafhankelijk als sterk overgewicht hebben. De uitkomsten zijn veelbelovend, maar gelden voorlopig alleen voor een specifieke patiëntengroep en vragen om bevestiging in grotere, langere onderzoeken.
Hoe semaglutide werkt en waarom het relevant is voor verslaving
Semaglutide behoort tot de groep van GLP-1-receptoragonisten. Deze middelen bootsen een darmhormoon na en dempen onder meer de eetlust. Daardoor zijn ze goedgekeurd voor de behandeling van zwaarlijvigheid en diabetes.
Seizoen 4 van Monster: Die Geschichte von Lizzie Borden getoetst aan de feiten
Stappenplan voor het stylen van een pony

Onderzoek suggereert daarnaast dat semaglutide invloed heeft op de beloningscentra in de hersenen. Dat mechanisme kan verklaren waarom het middel niet alleen eetgedrag verandert, maar mogelijk ook schadelijk drankgedrag en het craving naar alcohol reduceert.
Opzet van de Deense studie
Onderzoekers van het Mental Health Center in Kopenhagen analyseerden 108 volwassenen met alcoholafhankelijkheid die een BMI van 30 of hoger hadden. De groep bestond uit 53 vrouwen en 55 mannen.
Tweeënveertig weken? Nee — de behandeling liep 26 weken: deelnemers werden gerandomiseerd en dubbelblind verdeeld. De helft kreeg wekelijks semaglutide via injectie, de andere helft een placebo. Zowel de patiënten als de behandelaars wisten niet wie welk middel kreeg. Alle deelnemers volgden daarnaast gedragstherapie.
Effect op zwaar drinken en op verlangens
Deelnemers in de semaglutide-groep hadden een grotere daling in het aantal dagen met extreem alcoholgebruik: ongeveer een afname van 41 procentpunten, tegenover circa 26 procentpunten in de placebogroep. Ook was de totale alcoholconsumptie in de semaglutide-groep lager dan bij placebo.
Het verlangen naar alcohol, gemeten met een gestandaardiseerde vragenlijst, nam in de semaglutide-groep duidelijk sterker af. Dat is een belangrijke uitkomst, omdat craving een sterke voorspeller is voor terugval bij verslavingszorg.
Gewichtsverlies, leverwaarden en bijwerkingen
Naast het effect op alcohol liet semaglutide ook de verwachte gewichtsafname zien: gemiddeld ongeveer 11 kilogram bij de behandelde groep, tegenover ruim 2 kilogram bij placebo. Een relevante leverparameter, gamma-GT, verbeterde eveneens substantieel.

Meer dan de helft van de deelnemers die semaglutide ontvingen, meldde misselijkheid. Ongeveer een derde kreeg last van obstipatie of verminderde eetlust. Dergelijke klachten kwamen ook in de placebogroep voor, maar beduidend minder vaak. Over het algemeen waren de bijwerkingen mild en namen ze in de loop van de studie af.
De onderzoekers achten het onwaarschijnlijk dat het lagere alcoholgebruik uitsluitend door misselijkheid is veroorzaakt. De combinatie van minder craving en farmacologische effecten op beloningscircuits lijkt plausibeler.
Wat betekenen deze bevindingen voor behandeling van alcoholafhankelijkheid?
Belangrijke beperkingen zijn duidelijk: de resultaten zijn alleen vastgesteld bij mensen die zowel alcoholafhankelijk als ernstig overgewichtig zijn (BMI ≥ 30). Of semaglutide bij normaalgewichtigen hetzelfde effect heeft, is nog onbekend.
Ook ontbreken langetermijngegevens en studies met grotere, meer diverse patiëntengroepen. Pas met zulke vervolgonderzoeken kan worden beoordeeld of semaglutide als nieuw behandeloptie tegen alcoholverslaving in aanmerking komt.
Bron
De beschreven studie is gepubliceerd in The Lancet (Klausen M. et al., 2026) en vormt de basis voor de in dit artikel genoemde resultaten.











