Zusammenfassung zeigen Zusammenfassung verbergen
Een intensieve intervaltraining van één keer per week kan buikvet en tailleomvang bij overgewichtige, inactieve volwassenen bijna even effectief verminderen als drie kortere sessies per week. Dat blijkt uit een gerandomiseerde studie van onderzoekers van de Universiteit van Hongkong, wat relevant is voor mensen met weinig tijd voor sport.
Opzet van de studie
Aan het onderzoek namen 315 lichamelijk inactieve volwassenen deel, gemiddeld circa 48 jaar oud en voor ongeveer twee derde vrouw. Alle deelnemers hadden overgewicht en een vergrote buikomvang. Ze werden willekeurig verdeeld over drie groepen.
De Lauf-Akademie
Heidi Klum draagt op Heidifest minimalistische jelly-glossnagels die bij elk dirndl passen
De interventies waren als volgt: één groep volgde eens per week een 75 minuten durende trainingssessie, opgebouwd uit drie blokken van 25 minuten met tussenpozen van 15–30 minuten. Een tweede groep trainde drie keer per week, telkens één van die 25-minuten-blokken. De controlegroep kreeg om de twee weken voorlichting over overgewicht en gezondheid.
Wat voor training werd gebruikt?
Beide trainingsgroepen werkten met HIIT-achtige intervallen: vier minuten hoge intensiteit (wandelen/rennen op 85–95% van de individuele maximale hartfrequentie) gevolgd door drie minuten rustig lopen als actieve herstelperiode. Alle sessies werden begeleid door gecertificeerde trainers.
De onderzoekers maten lichaamsvet met een DXA-scan bij aanvang, na vier maanden training en nogmaals vier maanden na afloop. De deelnemers werden gevraagd hun eetpatroon en dagelijkse activiteit verder niet te veranderen.
Belangrijkste uitkomsten
Beide trainingsgroepen verloren meer vet dan de controlegroep. Gemiddeld verminderde de vetmassa met 0,8 kilogram in de groep die één keer per week trainde en met 1,0 kilogram in de groep met drie trainingen per week. Dat verschil was statistisch niet significant.
De tailleomvang nam in beide groepen met ongeveer twee centimeter af en bleef vier maanden na het einde van het programma kleiner. De cardiopulmonale fitheid verbeterde eveneens: de groep met één trainingsdag zag een toename van ongeveer 6% in VO2max, de groep met drie dagen ongeveer 11%.
Veiligheid en bloedwaarden
Er werden geen significante nadelige effecten gerapporteerd. Bloedlipiden, bloedglucose en bloeddruk veranderden niet tijdens de studie. Volgens de onderzoekers komt dat doordat deze waarden bij de deelnemers al binnen het normale bereik lagen bij de start.
Tijdsbesparing en praktische betekenis
Een duidelijk praktisch voordeel van de eens-per-weekaanpak is de lagere tijdsinvestering. Inclusief reistijd bedroeg de wekelijkse inspanning in de studie ongeveer 4,5 uur voor de eenmaal-weekse groep tegenover circa 8,2 uur voor de deelnemers met drie trainingsdagen.
Voor mensen met drukke agenda’s kan dat verschil bepalen of ze überhaupt gaan sporten. De auteurs wijzen er echter op dat de vetreductie relatief bescheiden is en niet te vergelijken met resultaten van dieet of medicatie. Wel levert de training een voordeel dat voeding of medicijnen niet bieden: een meetbare verbetering van de conditie.
Voor wie zijn de resultaten relevant?
De bevindingen ondersteunen het idee van de zogenaamde “Weekend Warrior”-benadering bij centrale obesitas: geconcentreerde, intensieve inspanning kan effectief zijn voor inactieve volwassenen met overtollig buikvet. De resultaten gelden specifiek voor de onderzochte groep en de gebruikte HIIT-protocollen.
De studie is gepubliceerd door Parco Siu en collega’s in Nature Communications (2026; doi: 10.1038/s41467-025-68149-7).
Autoren- & bronneninformatie
Dit artikel is geschreven door Martina Feichter. Het artikel baseert zich op de gerandomiseerde gecontroleerde studie: Siu, P. M. et al., Once and thrice weekly interval training in adults with central obesity: a randomized controlled trial, Nature Communications 2026.
